Las iglasty

Las iglasty charakteryzuje się surowym, ale stabilnym klimatem. Sosny, świerki i jodły są przystosowane do chłodniejszych warunków oraz uboższych gleb. Ich igły ograniczają utratę wody i pozwalają przetrwać długie zimy. Nawet pod śniegiem drzewa te pozostają zielone, co odróżnia je od lasów liściastych.

W takim lesie światło dociera do ziemi w ograniczonym stopniu. Runo jest skromniejsze, ale pełni ważną funkcję. Mchy i porosty zatrzymują wilgoć, a grzyby odgrywają kluczową rolę w rozkładzie materii organicznej. To właśnie w lasach iglastych często spotyka się rozległe sieci grzybni.

Zwierzęta żyjące w lasach iglastych są dobrze przystosowane do zimna. Łosie, wilki i rysie korzystają z dużych przestrzeni i ciszy. Ptaki takie jak kruki czy sójki potrafią zapamiętywać miejsca ukrycia pożywienia, co pomaga im przetrwać trudne miesiące.

Las iglasty działa jak naturalny filtr powietrza i magazyn wody. Choć wydaje się mniej różnorodny, jest niezwykle ważny dla równowagi przyrodniczej. Jego spokój i zapach żywicy tworzą atmosferę, która sprzyja wyciszeniu i refleksji.